Ek kry toe vanoggend die IT-outjie om my te help met al die vorms invul en uit te werk dat die flippen, fokken estate agent my nie bevark met die komissie nie, en toe ons ‘n breek vat, vertel hy my ek is ‘n… ‘n… doos. En nie watse doos nie, iemand anders se doos!!
Ek haal toe diep asem, tel tot by 10 en toe is ek eers moerig. Ek is moerig omdat Vroutjie ver is en toe hoor ek iemand anders dink ek is hulle doos. Nie hulle wat nie, hulle “tipe” doos. Tipe. Hulle tipe doos. Watse tipe? dag ek toe. Toe is daar so ‘n gedruis in my kop. Ek dink my kop het geraas. Die laaste wat ek die woord “tipe” gehoor het, was toe die snobmense vir my en my pa in Vanderbijl gesê het: “Ons is nie julle tipe nie,” so met die mondjie op ‘n plooi getrek, dat die “julle” klink na iets soos “jôlle”. En nog altyd as iemand jou ‘n doos noem, dan klap jy hom sommer net daar vuurwarm.
Die IT-outjie staan toe skielik daar doer ver en beduie iets na die rekenaar toe. Bogger die anti-rookwette stap ek toe sommer net so met die brandende sigaret in die kantoor in, en kyk na die rekenaarskerm, en tik die as net daar op die mat af.
(Laat ek net gou die IT-outjie ‘n vuil kyk gee want hy staan nou en trippel hier rond, so asof hy op sy rekenaar wil werk. Ek blog nou, so hy kan wag.)
Toe ek op die skerm begin lees, toe begin ek lag en later toe voel ek nogal trots. Toe kom ek agter die ouens sê my nie sleg nie, dis eintlik iets, soos ‘n toekenning wat ek gekry het.
Fokkit, ek was al stoutste seun in die skool, slegste troep onder die son, beste drilsersant in die eenheid, het al die baie keer pryse gewen vir doughnuts wat ek gegooi het, het die mooiste vrou in die heelal, het al ‘n hele paar kere armdruk en tyre gooi gewen, was al ‘n model prisonier, het al vouchers gewen omdat ek ‘n draught die vinnigste kon afsluk, en het selfs, tot my spyt, al ‘n chillie-eet kompetisie gewen. Maar nog nooit, het ek op ‘n goeie manier, ‘n “ons tipe doos” gehaal nie.
Ons tipe doos
Ai ai ai en nou raak ek sommer hartseer, want Vroutjie is ver en dis net in good old Suid-Afrika waar iemand trots kan wees omdat hy ‘n doos genoem word.
En dan ‘n paar ander goeters oor terug antwoord met die comments wat ek agter gelaat het. Die rekenaar se windows werk weird, so ek antwoord sommer hier. Die IT-outjie sê ek moet reboot om te change van Linux na Windows. Ek reboot g’n nou nie. So hou maar bietjie uit.
Sonkind, jy kan stuur aan gertgariep@yahoo.com Die email wat ek by die die werk in SA gehad het, is weg, maar ek kan die Yahoo nogsteeds gebruik, solank ek toegang tot die internet het.
Skoenlapper, NZ is te klein en te dun om ver met die bike te ry, in Australie doen die mense weird goed met die skape en hulle bier is flou, Engeland is nat en koud en klein en sommer net kak. Jy sal verbaas wees hoeveel Suid-Afrikaners is deesdae iewers in Suid-Amerika.
Netjane, ja ek hoop op die langtermyn is al die bloggers en sommer enige iemand wat wil kom kuier daar by ons. Bring sommer die surfboards saam. Ek en Vroutjie het besluit om ‘n vervalle, maar GROOT huis te koop, en Vroutjie het al die dokumente begin regkry sodat dit ‘n gastehuis kan word, met ‘n kroeg. So, as julle weer sien, dan kom kuier julle saam met die Amerikaners en Spanjaarde en Portugese, en Ingelse en Duitsers en Franse en Nederlanders ens. en dan gooi die uwe vir julle lekker dop in die aande as hy klaar gewerk het.
Flippiefanus, as ek terug gaan, dan val ek in by ‘n kursus om die taal te begin aanleer. Jinne, dan moet ek weer my neus in die boeke druk. Vroutjie is slim, sy sal moet help. Brazilian Portuguese met Spaans by, hier kom ek.
Jaco, die bier smaak heel kakkerig. Eers hier na die derde een raak dit lekker. Die beesvleis maak egter op vir die kakkkerige bier. Eintlik weet ek nie of dit bier, of ‘n mengsel van flou bier en sterk witwyn is nie. In elk geval, nou dat ek dit noem, waar kom die Suid-Afrikaners daaraan net hulle braai en hulle het braai uitgevind? Vleis of hoender of vis wat jy op ‘n rooster oor kole tan, of selfs in ‘n tak druk en vashou en oor die kole of vuur gaarmaak is mos braai?
Boendoe, ek kyk maar nog net die surfers en kap dit doggie-style in die vlakwater. OK, dit klink nie reg nie, ek bedoel daai swem met die roerbeweging met die hande voor jou lyf, soos ‘n hond swem, nie daai ander doggie-style nie. Vroutjie sal my klap as ek dit probeer in die openbaar.
DGS en Dmario, julle sal MOET kom kuier. As die gastehuis oopmaak, is dit vir julle halfprys. Daai G-string dingetjie met ‘n piepklein toppie is standaard. Boudflos en ‘n verskoning van ‘n lappie wat die tepels bedek. Vroutjie het gesukkel om ‘n meer beskaafde costume te kry, en toe settel sy maar vir die klein stukkies lap. Miskien as mens die uur en ‘n half, twee ure na Rio toe ry, is daar dalk ‘n winkel wat sulke costumes verkoop wat meer bedek. Ek het nooit besef hoe pragtig Vroutjie is totdat sy met daai boudflossie in die branders in geduik het nie! Eers as jy op die strand was, en gekyk en gesien het, sal jy die betekenis verstaan van pubic hair “Brazilian” skeer, wax of watookal. Piepklein bikinis. Topless en volle naaktheid, ja daar is strande waarvan ek gehoor het, maar dis amper soos in Suid-Afrika, maak toe wat toe moet wees, in Brasilië is die lappies materiaal net BAIE kleiner, en daar is selfs strande, al is dit die uitsondering en baie min, wat nie bikinis toelaat nie. Maar daar waar ek en Vroutjie bly, kan julle baie mooi tiet en boud kom kyk. In oorvloed.
En nou verlang ek na my vrou. Ek verlang myself flenters stukkend na haar. Ek bly nog hier tot in diep Januarie 2009. ‘n Kersfees en ‘n nuwe jaar sonder my Vroutjie. Ai nee, kak! Ek het alle vertroue in Vroutjie daar anderkant om dinge vas te vat, maar ek wil by haar wees.
Ek wil haar teen my vasdruk, haar hare deur my vingers laat gly, vir haar in persoon vertel hoe vreeslik verskriklik baie lief ek vir haar is. Ek wil haar op die voorkop soen, op die lippe, en my stoppelbaard oor haar wange laat skuur. Ek wil die warm asem van haar voel in my ore fluister, haar sagte warm lippe op myne voel, haar lyf styf teen myne druk. Ek wil die lagplooitjies aan die kante van haar ogies sien, die helder vonkel wat haar oë straal, haar mondhoeke wat in ‘n verleidelike, stoute glimlag vertrek.
Ek wil die sagte, soet vroulikheid in haar hare ruik, ek wil die helder klank van haar lag hoor, ek wil my arms om haar vou en haar beskerm. Ek wil my hande bewend oor haar lyf laat gaan. Ek wil haar bemin. Ek wil haar teenaan my hê.
Fokkit, na al die jare is ek nogsteeds nie net lief nie, maar verlief op Vroutjie.
Dit is op die oomblik 17:23 hier, en as ek my horlosie reg verstaan, is dit nou eers 1:23pm daar waar Vroutjie is. Nou terwyl ek hierdie sin skryf.
In elk geval, ek is nogal heel trots op my “tipe doos” benoeming. Dis eintlik die genuine “Trots Suid-Afrikaanse” toekenning, want ek meen, ‘n ou kan nie die soos-toekenning in Ingeland, of Suid-Afrika of Australië kry nie, want “doos” is Afrikaans en dus verstaan net die Afrikaanse dudes die “ons tipe doos”, of hoe dan.
En nou gaan ek tog net die IT-outjie en ‘n paar ander manne vir ‘n bier of 10 in die kroeg stick, my oë uithuil omdat ek vir Vroutjie mis, gesuip raak, dronkverdriet kry, tjank, en dan uitpass.
O ja, O, ja, en dan die ander ding. IT-outjie, wat ook familie is, jou verduideliking is aanvaar, jy gaan nie gestraf word nie, maar volgens die kode gaan die voëltjie fluit. En daar gaan dit eindig, en jy gaan dit nooit weer doen nie, Okay? DGS kan maar ‘n email verwag.